Kımızı hayalini kurduğum dünya..
Mavi topraklar..
Kahverengi denizde dalgalanan bilinmeyen bir sancak...
Beyaz gökte asıllı duran siyah bir ay..
Yanlızlığa koşan sessiz çocuklar..
Ve sonrası..
Güneş nöbeti devrederken ay`a toplanırdık üç-beş arkadaş arka sokakta..
ßir paket sigara ile kafa tutardık geceden sabaha
ßiz kimdik,niçindik,nedendik ...
Ortak bir cevap vardı içimizde dışarı yansıtamadığımız
ßiz kimsesizdik,kimliksizdik
Kimilerine göre kendi iç dünyamızda yaşayan bir şizofrendik...
Etiketler: Şiir
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum Yazın:
Yorum Gönder