Sana bir yığın vicdan azabı bırakıyorum. Dilsiz bir kuytuda açılan kin dolu gözlerimi öfkemin kabaran dalgasını, karanlıkta yaşatıp canımdan bezdiren cinayetlerimi kusuyorum sana!
Hadi al!
Ruhum varlığında buz tuttu. Yaban güz rüzgârları esti düşüncelerimde. Şimdi içim kinle coşuyor… Mavi, durgun sularım kararıp çamurlaşıyor. Öfkemin garip tadını nasılsa, tenimde hissediyorum. Çekip çıkarıyorum kendimi kendimden. O öz varlık olan yüreğimden.
Karanlık savaşa giriyor yoklukla. Her adımımda tanıdık bir hatıra.
Derin bir nefes al!
En karanlığında, hiç ummadığında karşılaşacağım seninle. Kimsesizliğinde bulacağım seni, zaferlerimin her biri başka taraftan gelecek. Yalnızlığın çıldırtan sesini sen sadece ayaklarının uçurumla temasında anlayacaksın.
Çidem ÜNAL *Siyah Kahve
Etiketler: Denemeler
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
0 yorum Yazın:
Yorum Gönder