İnci bilyelerim vardı,
çocuk yalnızlığımda oynadığım.
Kayboldular.
Cam çerçeveli,
demir bir gözlük
takmış
etrafımdaki kara bakışlar.
Ağırlığı,
eziyor kulaklarını takanların
duymadıklarına sebep buydu
demek,
inci bilyelerimin şakırtılarını.
Tavan arasındaki kedi inemiyor,
tabandaki farelerin korkusundan,
aşağı.
Sığınacak bir kuytu arıyor
düşlerim,çıkmak için gerçeklerin buğusunda,dışarı.
Etiketler: Şiir
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum Yazın:
Yorum Gönder